Genç mücahidlerimizden biri cihada gitmek üzereyken annesiyle vedalasıp

helallık dilemek istedi

AnneSi: evladım eger senın ölüme gittiğini bilsem kesınlıkle senin gitmene

izin vermicektım ama kuranda gecen bakara süresındeki

”ALLAH YOLUNDA ŞEHİD OLANLARA ÖLÜ DEMEYİN ONLAR DİRİDİRLER

LAKİN SİZ SEZMESSINIZ”

ayeti hatırıma geldiği vakit senin memnuyetle gitmene izi veriyorum

dedi.yolun acık olsun oğlum ve son bişi daha söyleyeceğimm ,evladım

sözlün; sözlün ne olcak onun haberi yok ki senın gideceginden genç: hiç

birşey demeden göğsünü açıp henuz kurumamış kıpkırmızı bir gül cıkardı

ve annesine uzattı…

al anne: bunu ona ilet yeter ve ben sağ kaldıkça

bu kırmızı gül de solmayacak dedi.

“nasıl olur evladım” dedi annesi.

“olurmu hiç öyle bişey en fazla suda kalsa bile en fazla bir ay dayanır”.

genç gene söze başladı

ANNE: SEN BAKARA SÜRESİNDEKİ AYETİ NE CABUK UNUTTUN

ŞEHİDLER ÖLMEZ DİYE DEMEK O GÜLDE SOLMAYACAK DEDİ
annesi.. baŞındaki yaşlılık yazmasıyla göz yaşını sildi “oğlum git git evladım

git”" RABBİM SENIN İÇİNDEKİ CEVHERİ EKSİK ETMESİN İNŞ RABBİM

senınle ve arkadaşlarınla olsun inş. yolun acık olsun” dedi.

daha sonra annesi o gülü genç mucahidin sözlüsüne verdi ve o genc in

sözlüsü ölünceye kadar evlenmedi ona sözlü kaldı..

neden mi?

Çunkü;
GÜL SOLMADİKİ……